Eiwitten

Eiwitten of Proteïnen zijn de bouwstenen van de spieren. Zij garanderen snel spierherstel en spiergroei. Zonder eiwitten kun je geen spieren opbouwen.

Eiwitten zitten onder andere in peulvruchten, vlees, gevogelte, eieren, vleeswaren, vis, melkproducten en noten.

Voor de mens vormen proteïnen een belangrijk deel van het voedingsdieet. In de spijsvertering van de mens worden eiwitten afgebroken tot aminozuren, die dan verder gebruikt worden als bouwstof en brandstof. Hoewel alle voedingsmiddelen deze aminozuren bevatten, bevatten ze elk andere hoeveelheden. Daarom kan het gedurende langere tijd eten van één enkel voedingsmiddel, rijk aan één bepaald proteïne, toch leiden tot een tekort.Doordat deze essentiële aminozuren niet door het lichaam gemaakt kunnen worden, leidt een tekort aan eiwitten, proteïne deficiëntie, tot symptomen zoals vermoeidheid, haaruitval, verlies van pigmenten die zorgen voor haarkleur (normaal zwart haar kleurt rood), verlies van spiermassa, lage lichaamstemperatuur en verstoring van de hormoonspiegel. Ernstige proteïnedeficiëntie, enkel voorkomend bij uitgehongerde mensen, is dodelijk. 

Koolhydraten

Koolhydratenkoolhydraten worden ook wel suikers of zetmeel genoemd en is de brandstof voor ons lichaam.

De mens is in de loop van de evolutie steeds meer koolhydraten gaan eten, met een explosieve groei in de afgelopen 100 jaar. Bijvoorbeeld een boterham met zoet beleg bestaat voor 90% uit koolhydraten. Daar is ons spijsverteringsstelsel niet op ingesteld. Vroeger (10.000 jaar geleden) at de mens geen gekookte aardappel, een rauwe aardappel is zelfs giftig. Brood en rijst hebben we ook nooit gegeten, omdat tarwe en andere granen zonder machines niet te verwerken zijn.

Koolhydraten zitten o.a. in:

• Brood, aardappels, rijst, deegwaren en peulvruchten
• suikers (kristalsuiker, druivensuiker, honing e.d.)
• fruitsuiker uit fruit
• zuivel (melk, yoghurt, quark)

Koolhydraten zijn onder te verdelen in twee soorten:

• Enkelvoudige koolhydraten:
  1 fruit en groente (vezelrijk)
  2 alle producten met toegevoegde suiker (vrijwel geen vezels)

Enkelvoudige koolhydraten zijn snel afbreekbaar in het lichaam, maar de eerste groep is moeilijker afbreekbaar door de aanwezigheid van vezels. 

• Complexe koolhydraten
  Brood, aardappels, rijst pasta en sommige groenten

Complexe koolhydraten zijn moeilijk afbreekbaar en zijn ook vaak vezelrijk.

Vitamines of antioxidanten

Vitamines zijn in het begin van de 20^ste eeuw ontdekt door de Poolse biochemicus Casimir Funk. Hij kwam erachter dat sommige stoffen die stikstof bevatten onmisbaar zijn om sommige ziekten te voorkomen, zoals beriberi. Hij noemde deze stoffen ‘vitamines’, een combinatie van het Latijn 'vita' dat 'leven' betekent en 'amine' voor het aanduiden van een stikstofbevattende stof. Later werd bekend dat niet alle vitamines stikstof bevatten. Toen was de term al algemeen aanvaard.

Mineralen

Bij mineralen of metalen denken veel mensen in eerste instantie aan gesteenten of metalen zoals die in de natuur voorkomen. Maar mineralen zitten ook in voedingsmiddelen. Ze worden opgenomen door planten en dieren, waarna ze in de voedselketen terecht komen.

Spoorelementen

Een deel van de mineralen heeft het lichaam in heel kleine hoeveelheden nodig (microgrammen). Deze worden wel ‘spoorelementen’ genoemd. Tot de groep essentiële stoffen horen: chroom, fluor (fluoride), ijzer, jodium, koper, mangaan, vanadium, molybdeen, selenium, silicium, borium en zink.

Voedingsvezels

Voedingsvezels ook wel 'ballaststoffen' genoemd, omvatten plantaardige bestanddelen. Deze vezels kunnen niet of beperkt afgebroken worden door het spijsverteringsstelsel, vandaar de naam ballast-stoffen.
Voedingsvezels zijn essentieel voor een optimale werking van de maag en darmen. Ze kunnen een behoorlijke hoeveelheid water opnemen waardoor het volume voedsel in de maag/darm toeneemt en het verzadigingsgevoel langer blijft. Vezels prikkelen, door hun hoge mate van onverteerbaarheid, ook de darmen en stimuleren en activeren zo de peristaltiek van het darmstelsel. Zij zouden de darmen ook beschermen tegen kanker. Tenslotte vertragen vezels ook de doorgang van het voedsel door het spijsverteringsstelsel heen, waardoor de persoon geneigd is minder te eten.Vezels maken een belangrijk deel uit van een evenwichtige voeding en zijn vooral te vinden in volkorenproducten, peulvruchten, groenten en fruit.
De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid bedraagt ongeveer 30 gram.